هرچه از هیچ رنج می بُردم، بُغض خود را به زور میخوردم

 داشتَم ذرّه ذرّه میمردم پُشت این عکس هایِ گوناگون

پُشت این عکس هایِ گوناگون
پُشت این عکس هایِ گوناگون
منِ زیرِ کتاب ها مدفون

هرچه در شهر اِتفاق اُفتاد، رَفت دنیا به باد یا با باد
 
باز دَر تو اِدامه خواهم داد... از تو ای شعر ، واقعاً ممنون

  واقعاً ممنون
  واقعاً ممنون
  واقعاً ممنون
  واقعاً ممنون
  واقعاً ممنون


سید مهدی موسوی